![]() |
vrijdag, 20 augustus 2010 |
|
|
vorige begeleidingsinstrumenten in de BexstraatAls op 26 oktober 1893 het kerkgebouw aan de Bexstraat nr. 13 in gebruik wordt genomen, wordt ook meteen de vraag acuut naar een nieuw begeleidingsinstrument. Het harmonium uit de kapel aan de Kommekensstraat doet de eerste maanden nog dienst, maar al spoedig wordt er besloten over te gaan tot de aanschaf van een ander orgel. 1. 1894 - 1957 (?) Vocalion-orgel (C.C. Bender - Leiden)Najaar 1893 wordt met C.C. Bender's Piano- en Orgelhandel (Leiden) contact opgenomen over een door hem te koop aangeboden Vocalion-orgel. Dit is een groot harmonium, dat vanwege z’n robuustheid en fijne toon in korte tijd een goede naam heeft gekregen. Vooral kleinere kerken en kapellen kochten dergelijke orgels aan. Mw. Eggenstein-Blomme (toenmalige organiste, domineesvrouw) is naar Leiden geweest om het te testen en heeft het blijkbaar goed bevonden, want voorjaar 1894 wordt dit instrument gekocht voor de prijs van Hfl. 1.081,=, met vijf jaar garantie. De Kerkcommissie besluit het oude harmonium aan de gemeente te Gent af te staan. .
Harmoniums in alle soorten en maten werden toen aangeprezen als het goedkope en toch gelijkwaardige alternatief (ja, ja, verkoperspraatjes veranderen nooit) van pijporgels, wat overigens niet wegneemt dat er zeer goede muziekinstrumenten bij zaten. In de USA produceerde men ze industrieel en exporteerde ze royaal naar Europa. In Nederland waren heel veel Amerikaanse harmonia (reed organs) in omloop. Het kenmerk van deze orgels was dat ze werkten op aangezogen lucht: Het Franse harmonium dat veel expressiever was en door de geblazen lucht veel draagkrachtiger werd als muziekinstrument zeer gewardeerd door de Franse romantische componisten (L’organiste van César Franck is duidelijk voor zo’n frans harmonium, ook wel l’orgue expressive genaamd, bedoeld). In de protestantse wereld is dit harmonium vrijwel onbekend.
Ter vergelijking hiernaast nog een afbeelding van
een Vocalion overgenomen uit uit
de database van Robert Gellermans website
www.reedorgan.info. Dit is een een kleine. Er zijn vocalions
met meerdere manualen en zelfs met een compleet
pijpenfront als opbouw (van hout dan wel!).
Om de blaasbalgen van het nieuwe orgel van lucht te voorzien was blijkbaar een "orgeltrapper" nodig (tenminste volgens het getuigenis van de latere organist Overbeeke, die de ‘oude dame’ die het orgel bespeelde als jonge gast moest bijstaan, alvorens in 1900 haar opvolger te worden). De foto weerspreekt dit verhaal. Na veelvuldig gebruik, gaat dit orgel zoveel gebreken vertonen, dat de orgelbouwer GEURS voorjaar 1938 de kerkeraad adviseert een "volledige reparatie" te laten uitvoeren. Maar, wegens de slechte financiële toestand van de gemeente beslist de kerkeraad "hoe nodig ook, het herstel tot later uit te stellen. Inderdaad worden "later" wat noodzakelijke reparaties aan het instrument uitgevoerd. Intussen denkt de kerkeraad meer en meer aan een nieuw orgel. Zie hieronder voor het vervolg. Eerst nog de afloop van het Vocalion-verhaal. Nadat met de kerkeraden van de gemeenten Boechout en Oostende gesproken is over een mogelijke overname van het oude orgel, wordt het tenslotte op zaterdag 21 juni 1958, voor de prijs van 10.000 fr, aan de kerk van Jemappes overgedragen. De huidige predikant, Bernard Dernoncourt, heeft navraag gedaan en berichtte mij onlangs hetvolgende:
Einde Vocalionverhaal, overigens heeft dit instrument dus wel een eeuw lang dienst gedaan in de kerk en speelt misschien vandaag ook nog wel ergens in een huiskamer.... Niet gering !
|
|
Pedaal: subbas 16
|
Manuaal I prestant 8 Roerfluit 8 Octaaf 4 Prestant 2 Mixtuur IV |
Manuaal II Holpijp 8 Roerfluit 4 Woudfluit 2 Kromhoorn 8 |
koppeling
pedaal + I
koppeling pedaal + II
koppeling I + II
3a. het orgel dat er niet kwam: In de jaren 1987-1989 is serieus gedacht aan de vervanging van het huidige instrument door een wat grootser orgel. De toenmalige organist, dhr. Willem CEULEERS stelde voor een orgel te laten bouwen in 'Renaissance-stijl'. Naast de begeleiding van de gemeentezang zou z'n orgel bijzonder geschikt zijn voor het geven van concerten. De algemene ledenvergadering van 12 maart 1989, stemde met flinke meerderheid tegen een dergelijk plan.
Na de eeuwwisseling begon de kerkeraad opnieuw te denken aan de aanschaf van een echt pijporgel. Zowel de leeftijd van het electronisch orgel als een intrinstieke motivatie deden de kerkeraad in het voorjaar 2001 besluiten tot het openen van een orgelfonds en het starten van een orgelproject om een op maat gemaakt ambachtelijk pijporgel te verwerven. Toen er in de loop van 2003 voldoende fondsen gevonden bleken te zijn en ook de stad Antwerpen met een subsidie over de brug kwam, werd op 1 juni 2004 een contract getekend met de firma NAGELS (Klassieke Orgelbouw te Kozen-Nieuwerkerken) en meubelmaker VAN HERCK voor een ambachtelijk pijporgel met 1 manuaal en aangehangen pedaal. Het electronisch orgel werd verkocht aan de kerk van Boechout voor € 1.000. Op vrijdag 17 december 2004 is het oude instrument gedemonteerd en verplaatst, waarna de kast van het nieuwe orgel kon worden geplaatst. Het orgel is in de lop van de maanden april en mei 2005 opgebouwd en werd op 22 mei 2005 in een feestelijke dienst in gebruik genomen.
Manuaal C - d3
Holpijp 8
Quintadeen 8
Prestant 4
Roerfluit 4
Nasard 2 2/3 (B/D)
Octaaf 2 (B/D)
Terts 1 3/5 (B/D)
Quint 1 1/3
Sifflet 1 (B/D)
Mixtuur III
Pedaal: C - d1, aangehangen (Subbas 16 voorzien)
Speelhulpen: tremulant
tiratutti voor plenum
B/D-deling: c-cis
A = 438 Hz
stemming: ongelijkzwevend, 5 getemperde kwinten
Mensuratie, windlade etc. naar het orgel van Zacharias Hildebrandt, dorpskerk te
Störmthal (Sachsen), 1722-1723.
In afwachting van het binnenwerk werden de erediensten van 19 december 2004 t/m 15 mei 2005 begeleid op een kistorgel, ter beschikking gesteld door de fa. Nagels.
bronnen: de historische info is afkomstig uit het boek van
A.de Raaf, Bewaar het Pand, jubileumuitgave 1993.